در چارچوب سیاست واقعگرایانه و نظریههای Conflict Resolution، مذاکرات جاری میان ایران و ایالات متحده در بحبوحه جنگ رمضان را میتوان یک پیروزی استراتژیک تمامعیار تلقی کرد. از منظر گیم تئوری، دستیابی به یک تعادل دیپلماتیک، به مراتب مقرونبهصرفهتر از تداوم چرخههای تشدید نظامی است. قدرت نرم و اهرم دیپلماتیک در این وضعیت ژئوپولیتیکی ابزارهایی هستند که برخلاف قدرت سخت، بدون ریختن خون انسانی، منافع ملی را تأمین میکنند. پیروزی دیپلماتیک واقعی آن است که میز مذاکره جایگزین میدان نبرد شود و این خود، والاترین شکل عقلانیت استراتژیک در روابط بینالملل مدرن است.
فوتنوتهای لوسیفر
دیدگاهتان را بنویسید